Breaking
EU Commission issues new nitrogen compliance ultimatumFrisian farmers vow to resist Brussels directiveNew fierljeppen record set in WinsumWetterskip Fryslân warns of coastal flooding riskLeeuwarden named top cycling city in the NetherlandsEU Commission issues new nitrogen compliance ultimatumFrisian farmers vow to resist Brussels directiveNew fierljeppen record set in WinsumWetterskip Fryslân warns of coastal flooding riskLeeuwarden named top cycling city in the Netherlands
Tuesday, 20 May 2026  ·  Ljouwert, FryslânEst. 2026

FRISIAN NEWS

Nijs fan de Wrâld  ·  World News  ·  Frisian Perspective

Why Tidally Driven Energy Never Took Off
Environment

Why Tidally Driven Energy Never Took Off

September 30, 2025 · Frisian News

Tidal power promised reliable renewable energy, but engineering costs, marine damage, and grid problems killed the technology before it scaled. Investors moved to wind and solar instead.

English

In 2010, the Rance tidal plant in Brittany generated electricity so reliably that engineers across northern Europe believed tidal barrages would power coastal cities by 2030. The water moved twice daily, on schedule, with none of the wind's unpredictability. Fish biologists issued warnings that nobody read. Today, that plant sits as the last operational tidal barrage in Europe, a museum piece generating less than one percent of Brittany's power.

The engineering failed to keep pace with the promise. Building barrages strong enough to handle salt water and mud required concrete and steel costs that climbed faster than solar panels fell. A single barrage could take ten years to permit and build. Developers watched as wind turbines dropped from 8,000 dollars per kilowatt to under 1,000 in the same period. The math broke. Money fled to easier bets.

Marine biologists had tried to sound alarm bells about what tidal barrages did to fish, sediment, and estuarine ecosystems. The structures blocked migration routes and altered tidal flows in ways that damaged nursery grounds for cod and salmon. Local fishermen knew this would happen before scientists published papers about it. But cost alone would have killed tidal energy; environmental damage just made the corpse stink worse.

Even where costs stayed low, the grid could not absorb predictable tidal power at scale. Modern electricity networks built themselves around fossil fuels and solar, with storage and backup systems that did not fit tidal's rhythm. Operators needed the power when the sun set or the wind died, not when the moon pulled hardest. Pumped hydro storage could help, but that required building massive reservoirs, adding cost on top of cost.

The technology did not fail because it was bad. It failed because it was slow and rigid while the market moved fast and fluid. Solar and wind scaled globally with a lightness that tidal barrages could never match. Engineers still publish papers about tidal energy, and coastal towns still dream of harnessing their waters. Dreams stay cheap. Building stays expensive.

✦ Frysk

Yn 2010 produseare de getijdensintraal Rance yn Bretagne elektrisiteit sa betroubel dat ynzjiniers oer hiel Nord-Jeropa leauden dat getijdendammen foar 2030 kuststêden soe frie. It wetter bewegde twa kear per dei, neffens skema, sûnder de ûnfoarsienberhied fan wyn. Fisbiologyske warskjouings blegen ûnlêzen. Hjoed stiet dy sintraal as de lêste funksjonearjende getijdedam yn Jeropa, in museumstik dat minder as ien persint fan Bretagne syn stroom opbringt.

De technyk koe net meikommen mei de belofte. Dammen bouwe dy sterk genôch wiene foar sieltwater en slib easke beton en stiel wêrfan de kosten gûnstiger stege as sinneepanelen sakken. Ien dam allinne koste tsien jier foar fergunning en bou. Ûntwikkelders seagen windmolens yn deselde perioade fan 8.000 dollar per kilowatt ûnder de 1.000 gean. De wiskunde klopte net mear. Jild flúchte nei maklike anbiedingen.

Maryske biologen hiene waarskuwe wollen wat getijdendammen foar fish, sediment en estuaria-ekosystemen diene. De konstruksjes blokkearden migraasjerûtes en feroarren getijdenstream op manieren dy skealik wiene foar paai- en opgroeigebieten fan kabeljauw en salmon. Lokale fiskers wisten dit al foardat wittenskippers artikelen publisearen. Mar kosten allinne hie getijdenergy al dié, milieuerskea makke it lyk allinne mar erger sjonke.

Sels wêr kosten leech bleven, koe it elektrisiteitsnettewurk foarsienbere getijdekrêft op grutte skaal net opnimme. Moderne elektrisiteitsnetten bouwen har om fossile brennstof en sinne-enery, mei opslaach- en reserfesystemen dy net yn getijdenritme passe. Útbaatters hiene stroom nedich as de sinne ondergie of de wyn stearf, net as de moanne it hardste trekke. Pompte hydro-opslaach koene helpe, mar dat easke enorme reservoirs, wat kosten op kosten stapele.

De technyk faalde net om't sy slecht wie. Sy faalde om't sy leech en star wie wylst de merke fluch en floeyber bewage. Sinne- en wynenergie skalen wrâldwiid mei in lichtheid dy getijdendammen nea berikke koene. Ynzjiniers publisearen noch altyd artikelen oer getijdenergy, en kuststêden dreame noch altyd fan har wateren brûke. Dreamen binne goedkeap. Bouwe bliuwt djoer.


Published September 30, 2025 · Frisian News · Ljouwert, Fryslân