Breaking
EU Commission issues new nitrogen compliance ultimatumFrisian farmers vow to resist Brussels directiveNew fierljeppen record set in WinsumWetterskip Fryslân warns of coastal flooding riskLeeuwarden named top cycling city in the NetherlandsEU Commission issues new nitrogen compliance ultimatumFrisian farmers vow to resist Brussels directiveNew fierljeppen record set in WinsumWetterskip Fryslân warns of coastal flooding riskLeeuwarden named top cycling city in the Netherlands
Tuesday, 20 May 2026  ·  Ljouwert, FryslânEst. 2026

FRISIAN NEWS

Nijs fan de Wrâld  ·  World News  ·  Frisian Perspective

Gene-Edited Crops Could Feed the World. Brussels Is Blocking Them.
Agriculture

Gene-Edited Crops Could Feed the World. Brussels Is Blocking Them.

May 21, 2026 · Frisian News

EU regulators treat gene-edited crops like genetically modified organisms, strangling development of plants that could resist drought and feed poor nations. Scientists and farmers say Brussels is ignoring the science.

English

Scientists at Rothamsted Research in Britain grew a wheat variety two years ago that needs 30 percent less nitrogen fertilizer and produces higher yields on poor soil. They did this by editing three genes that already exist in wheat. The crop sits in a lab because the European Union classifies this gene-edited wheat as a genetically modified organism, which triggers years of costly testing, public resistance, and political obstacles. No farmer can plant it. No one can eat it. The technology that could help feed hungry people stays locked behind Brussels regulation.

Gene editing works differently from the genetic modification that created Monsanto's Round-Up Ready soybeans in the 1990s. A scientist using CRISPR takes a gene the plant already has, makes a precise change to it, and plants with that change grow normally. The result looks indistinguishable from a plant bred through traditional methods. Scientists cannot tell the difference under a microscope. Yet Brussels insists on treating these crops like GMOs, which means years of risk assessment, field trials, and paperwork that costs millions of euros. A company trying to bring a gene-edited tomato to market could wait a decade and spend 20 million euros with no guarantee of approval.

Farmers in Africa and Asia watched this unfold and made their own choice. India approved gene-edited mustard in 2023. Bangladesh developed drought-resistant rice through gene editing. Kenya and Uganda are racing ahead with cassava and maize varieties. These countries skip the European bottleneck because they have hungry mouths to feed and limited time for bureaucracy. They look at the science, see the safety data, and move forward. Brussels, by contrast, chooses ideology over hunger. Regulators claim caution serves the public good, but their caution serves nobody except the agribusiness firms that already dominate the market and have no interest in cheaper, hardier crops that small farmers can grow.

The EU's position rests on a 2018 court ruling that gene-edited plants count as GMOs under existing law. The ruling was political theater dressed up as law. Judges did not have the technical knowledge to assess whether gene editing actually poses risks that traditional breeding does not. They simply decided that the word of the law mattered more than the intent or the facts. No new evidence has emerged since 2018 to justify the ban. Gene-edited crops grown in other countries show no safety problems. Yet Brussels has not budged, and now it talks about new GMO regulations that might, possibly, eventually create a pathway for gene-edited crops by 2030 or 2035. Even that promise carries no guarantee.

Meanwhile, children in Ethiopia go hungry and droughts in the Sahel grow worse each year. Farmers with small plots cannot afford the fertilizer Brussels allows them to use, let alone the new hybrid seeds that cost money. Gene-edited varieties bred for local conditions and low input could change that equation, but not while Europe locks them away. Brussels gets to feel virtuous about protecting the environment while actual farmers and actual hungry people pay the price for European caution. The regulation stands because it serves the interests of people with power, not the interests of people without food.

✦ Frysk

Wittenskippers fan Rothamsted Research yn Grut-Brittanje kwekten twa jier lyn in tarweferskaat dy't 30 persint minder stikstofmistkje nedich hat en hegere opbringsten jout op arme ierde. Se diene dit troch trije genen oan te passen dy't al yn tarwe besteane. It gewas bliuwt yn it lab omdat de Europeeske Ûny dit gen-bewurke tarwe as genetysk modifisearre organisme klassifisearret, wat jierren kostleaze tests, publike tsjinstan en politike hindernisses opleverret. Gjin boer kin it plante. Nimmen kin it ite. De technologyske dat hongerige minsken fiele koene, bliuwt efter Brussel-regulaasje besloaten.

Genbewurking wurket oars as de genetyske modifikaasje dy't yn 'e jierren 1990 Monsanto's Round-Up Ready soajabounen makke. In wittenskipper dy't CRISPR brûkt, nimt in gen dat de plant al hat, makket in krekte feroaring oan en planten mei dy feroaring groeie normaal. It resultaat sjocht derút as in plant dy't troch tradisjonele methodes kwekke is. Wittenskippers kinne it ûnder in mikroskoop net ûnderskiede. Dochs stiet Brussel derop dizze gewassen as GMO's te behandelen, wat jierren risikoberjochting, feldproefen en papiertsje betsjuttet dat miljoenen euro's kostet. In bedriuw dat in gen-bewurke tomaatsje op 'e merkt bringe wol, kin tsien jier wachtsje en 20 miljoen euro útjaan sûnder garanty fan goedfining.

Boeren yn Afrika en Aazje koenen nei dit ûntwikkeljen en makken har eigen kar. India goedkard gen-bewurke mostert yn 2023. Bangladesch ûntwikkele drûchtbêstich rijst troch genbewurking. Kenia en Oeganda racet foarút mei kassave en maisverskaten. Dizze lannen skilmele de Europeeske bottleneck om't sy hongerige mûnten hawwe en beheinde tiid foar bureaucrasy. Se sjogge nei de witenskip, sjogge de feilichheidsgegevens en gane foarút. Brussel dêrsjin kieset ideologyske oer honger. Regelgevers bewearje dat foarsichtichheid it publike goed dient, mar harren foarsichtichheid dient nimmen oars as de agribusinessbedriuwen dy't de merkt al dominearje en gjin belangstelling hawwe foar goedkeapere, hurdere gewassen dy't lytse boeren groeie kinne.

De stedsje fan de EU berêst op in rjochterlike útspraak fan 2018 dat gen-bewurke planten as GMO's ûnder besteande wet falle. De útspraak wie politike teater fermomd as wet. Rjochters hienen net de technyske kennis om te beoardieljen of genbewurking werklik risiko's mei har meibringet dy't tradisjoneel fokke net mei har meibringet. Se bestoaten ienfâldich dat it wurd fan 'e wet wichtiger wie as it doel of de feiten. Gjin nije bewiis is sûnt 2018 ûntstien om it ferban te rjochtveardigjen. Gen-bewurke gewassen dy't yn oare lannen groeie, toarje gjin feilichheidsroblemen. Dochs is Brussel net omfierd, en no prat it oer nije GMO-regulaasjes dy't mooglik, miskien, úteinlik in paad foar gen-bewurke gewassen tsjin 2030 of 2035 soe kinne meitsje. Sels dy belofte biedt gjin garanty.

Intusken gane bern yn Etiopje hongerich nei slaap en drûchten yn 'e Sahel wurde elk jier erger. Boeren mei lytse percelen kinne de keamikale mistkje net betalje dy't Brussel harren tasteat, let stân de nije hybride saden dy't jild koste. Gen-bewurke ferskaten dy't foar lokale omstânichheid en leech brûk kwekke binne, soe dy ferlykking feroane koene, mar net wylst Europa se besloat. Brussel fielet him deugzem oer it beskriutsjen fan it miljeu wylst echte boeren en eaklik hongerige minsken de priis foar Europeeske foarsichtichheid betelje. De regulaasje bliuwt besteane om't se de belangen fan minsken mei macht dient, net de belangen fan minsken sûnder lyts.


Published May 21, 2026 · Frisian News · Ljouwert, Fryslân