De húzepriizen yn Nederlân binne de ôfrûne tsien jier folle rapper omheech gien as de húshâldlike ynkommens. Sjoch nei eltse grafyk. Dit bart net yn in wurkjende merk.

Nederlân hat strikte bestimmingsplannen en jout gemeenten de macht om bou tsjin te hâlden. Stêden wegerje nije wenningen om húzepriizen en gemeentlike belestingynkommens te beskermjen. Dit is net de merk. Dit binne gemeentlike kartels.

Amsterdam easket in heech oandiel 'sosjale wenningen' yn nije projekten, wat se ûnrendabel makket. It boubehear fan Rotterdam docht lang oer foar goedkarring fan ien ûntwerp. Belestingregels kinne bepaalde ynvestearders yn Nederlânske húzen foardielen jaan. De wet beheint it bouwen op beskikbere grûn.

Besteande húseigeners winne om't har húzen mear wurdich wurde. Spekulanten profitearje. Lokale politisy inne mear belesting sûnder iepentlik tariven omheech te bringen. Jonge wurknimmers en hierders ferlieze. In protte binne fertrokken.

De Nederlanners jouwe de merk de skuld. De regearing skoep dit mei sin.